Publiczne API

Diagnozowanie 401, 403, 422 i 429

401 znaczy, że klucza w ogóle nie przyjęto. 403 znaczy, że go przyjęto, ale operacja jest niedozwolona. 422 znaczy, że żądanie zrozumiano, a ładunek był błędny. 429 znaczy, że przekroczyłeś limit i lepiej odczekać niż ponawiać od razu.

Sprawdzono 20 sierpnia 2026

Kroki

1. Przy 401 sprawdź, czy klucz istnieje, nie wygasł i jest wysyłany w tym nagłówku, o którym myślisz — zwykle przyczyną jest ucięte wklejenie.
2. Przy 403 przeczytaj code: niewystarczający scope, adres spoza allow-listy albo klucz z innego workspace. Ponowne połączenie nie pomoże; musi zmienić się uprawnienie.
3. Przy 422 przeczytaj pole, które wskazuje odpowiedź, i popraw ładunek.
4. Przy 429 uszanuj nagłówki limitu i odczekaj. Natychmiastowe ponowienie tylko pogarsza sprawę.
5. Zachowaj requestId z odpowiedzi — to on pozwala pomocy znaleźć twoje konkretne wywołanie.

Jak sprawdzić wynik

To samo żądanie przechodzi po poprawce, a odpowiedź niesie status 2xx z oczekiwanym obiektem.

Co zwykle idzie nie tak

• Traktowanie 403 jak złego klucza i wydawanie go ponownie, co niczego nie zmienia.
• Ponawianie 429 w ciasnej pętli.
• Wysyłanie pomocy klucza zamiast identyfikatora żądania.