Jaki rozmiar kodu QR do druku? Tabela według odległości skanowania

Zasada, która wystarcza w większości sytuacji

Drukuj kod w rozmiarze mniej więcej jednej dziesiątej odległości, z której będzie skanowany. Kod czytany z trzech metrów powinien mieć około trzydziestu centymetrów. Kod na stoliku, czytany z trzydziestu centymetrów, około trzech.

Pod spodem stoi moduł, czyli jeden z małych kwadratów, z których zbudowany jest wzór. Aparat musi rozróżnić każdy z osobna, a telefony robią to swobodnie mniej więcej do pół milimetra na moduł w druku. Ponieważ kod ma od 21 do 177 modułów szerokości, zależnie od ilości treści, potrzebna szerokość fizyczna wynika z liczby modułów — zasada dziesięć do jednego to ta arytmetyka zaokrąglona tak, by dało się z niej korzystać bez liczenia.

Traktuj wynik jako najmniejszy rozmiar, który działa, a nie jako rozmiar docelowy. Każdy realny czynnik z czwartej sekcji przesuwa go w górę i żaden w dół. Wydrukowanie z zapasem nic nie kosztuje; przedruk dlatego, że w biurze się skanowało, a w lokalu już nie, kosztuje cały nakład.

Rozmiary według miejsca, w którym kod wisi

Poniżej pierwsza liczba to minimum z zasady, a druga to rozmiar do wydrukowania, jeśli masz miejsce. Różnica między nimi to zapas na złe światło, starszy telefon, spieszącego się klienta i długi adres.

• Stojak na stoliku, menu, paragon — czytane z około 30 cm: minimum 3 cm, komfortowo 4 cm.
• Wizytówka lub identyfikator — czytane z około 30 cm, ale na małej powierzchni: 2 cm to praktyczna granica i wymaga krótkiego adresu docelowego.
• Ulotka, folder, etykieta produktu — czytane z 30 do 50 cm: minimum 3–5 cm, komfortowo 5 cm.
• Opakowanie na półce — czytane z około 50 cm: minimum 5 cm, komfortowo 6 cm.
• Naklejka na witrynie lub tabliczka przy kasie — czytane z 1 m: minimum 10 cm, komfortowo 12 cm.
• Plakat w lokalu — czytany z 2–3 m: minimum 20–30 cm, komfortowo 35 cm.
• Plakat na ścianie lub baner — czytany z 5 m: minimum 50 cm, komfortowo 60 cm.
• Billboard czytany z chodnika, 10 m: minimum 1 m. Z drogi, z 20 m lub więcej: 2 m i więcej — i warto rozważyć, czy kod QR jest tu w ogóle właściwym narzędziem.

Dłuższy adres to większy kod

To czynnik, który wszyscy pomijają, bo jest niewidoczny, dopóki kod nie zrobi się gęsty. Kod QR mieści więcej znaków, dokładając moduły: najmniejsza wersja to 21×21, a wraz z ilością treści rośnie krokami aż do 177×177.

Przy ustalonym rozmiarze druku więcej modułów oznacza, że każdy z nich jest fizycznie mniejszy — więc adres kampanijny z parametrami UTM potrafi zmniejszyć efektywny rozmiar modułu o połowę w stosunku do krótkiego adresu, przy dokładnie tej samej szerokości na stronie. Wzór wygląda gęściej, a gęstsze wzory zawodzą wcześniej przy słabym świetle.

Najtańszym rozwiązaniem jest krótszy cel. Kod dynamiczny z założenia niesie krótki adres przekierowania i dlatego ten sam rozmiar fizyczny skanuje się z nim pewniej; jeśli drukujesz kod statyczny, to samo zrobi skrócenie adresu we własnej domenie.

Pięć rzeczy, przez które potrzebujesz więcej niż minimum

Zasada zakłada dobre warunki. Każda z poniższych rzeczy zabiera część zapasu, a one się sumują, zamiast wzajemnie zastępować.

Słaby kontrast między wzorem a tłem; wszystko poniżej wyraźnej relacji „ciemne na jasnym” zabiera zasięg. Materiał fakturowany, odblaskowy albo wygięty — papier kraft, folia, butelki, tkanina — rozprasza krawędzie każdego modułu. Złe lub barwne światło, czyli większość barów, większość wieczorów i większość magazynów. Ruch, obojętne czy porusza się kod, czy czytający: schody ruchome, pojazdy, ekran w rotacji. I logo na środku, które usuwa moduły, a korekcja błędów musi je potem odtworzyć.

Jeśli dotyczą cię dwie lub więcej z tych rzeczy, weź rozmiar wyżej z tabeli, zamiast testować na minimum i liczyć na szczęście. Przy trzech warto zapytać, czy to w ogóle właściwe miejsce.

Wolne pole jest częścią rozmiaru

Specyfikacja wymaga wolnego marginesu o szerokości czterech modułów ze wszystkich czterech stron. To nie jest ozdobny odstęp: po nim skaner poznaje, gdzie kończy się kod, a zaczyna świat.

Ma to znaczenie dla składu, bo to właśnie wolne pole zwykle zostaje zjedzone. Projektant wpasowuje kod w ramkę, tekst podchodzi do krawędzi, pod spodem przechodzi zdjęcie tła — i kod, który miał dobry wymiar, przestaje działać. Podając rozmiar, podawaj go razem z tym marginesem i utrzymuj margines w kolorze jasnych modułów.

Praktycznie: jeśli kod ma 3 cm szerokości przy 25 modułach, jeden moduł ma 1,2 mm, a wolne pole około 5 mm z każdej strony. Cokolwiek bliżej — cena, ramka, linia zgięcia — jest wadą, a nie ciasnym layoutem.

Rozdzielczość, format i test na koniec

Eksportuj wektor — SVG albo PDF — zawsze, gdy plik docelowy na to pozwala. Kod wektorowy jest niezależny od rozdzielczości i skaluje się do billboardu bez zmiękczenia krawędzi. Jeśli musisz dostarczyć rastr, wygeneruj PNG w docelowym rozmiarze druku przy 300 dpi lub więcej i nigdy nie powiększaj małego PNG: powiększony kod ma rozmyte krawędzie modułów, a to ta sama awaria co wydrukowanie go za małym.

Potem przetestuj na rzeczywistym materiale w rzeczywistym rozmiarze, bo tylko taki test cokolwiek znaczy.

• Wydrukuj próbę w docelowym rozmiarze na właściwym podłożu, nie na papierze biurowym.
• Zeskanuj z odległości, z której naprawdę stanie klient, a nie z wyciągnięcia ręki nad biurkiem.
• Przetestuj na co najmniej jednym Androidzie i jednym iPhonie, a jeśli znajdziesz, to i na starszym telefonie.
• Przetestuj w świetle, w którym kod będzie żył, także po zmroku.
• Wszystko laminowane lub za szybą sprawdź również pod kątem, nie tylko na wprost.
• Sprawdź, czy wolne pole przetrwało skład i czy nic nie jest nadrukowane na kodzie.
• Potwierdź, że cel otwiera się na transmisji komórkowej, a nie tylko w sieci biurowej.