QR-code scant niet: oorzaken en hoe je ze verhelpt

Stel vast welke helft van het probleem je hebt

Scheid vóór elke diagnose twee storingen die er voor degene met de telefoon identiek uitzien en verder niets gemeen hebben.

Of de camera kan het patroon niet lezen, of hij leest het feilloos en de bestemming faalt. Toont de telefoon een linkvoorbeeld, een adres of welke reactie dan ook, dan is de code in orde en is jouw probleem de bestemming — ga door naar de laatste paragraaf. Gebeurt er helemaal niets, dan ligt het aan de code en gelden de paragrafen daartussen.

Dit kost vijf seconden en voorkomt dat je een ontwerp herbouwt dat nooit stuk was.

Hij is te klein gedrukt voor de afstand

De meest voorkomende oorzaak en de best voorspelbare. De vuistregel is dat een code ongeveer een tiende van de leesafstand moet meten: zo’n 3 cm voor een tafelkaartje op armlengte, zo’n 20 cm voor een etalage die van twee meter gelezen wordt, en aanzienlijk meer voor alles wat door een zaal heen of vanuit een passerende auto gelezen wordt.

De regel veronderstelt een gewone code bij behoorlijk licht. Drie dingen maken haar optimistisch: een lang bestemmingsadres, dat meer modules in hetzelfde vierkant propt en elke module verkleint; een zwakke of oude camera; en weinig licht, dat de camera tot een langere belichting dwingt en de moduleranden vervaagt.

Bij twijfel groter drukken. Nog nooit is iemand er niet in geslaagd een code te scannen omdat hij te groot was.

Het contrast is te zwak of omgekeerd

Een lezer leest het verschil tussen lichte en donkere modules. Alles wat dat verschil verkleint, verkleint ook de marge voor al het andere dat een beetje misgaat.

De gebruikelijke schuldigen: een merkkleur met een middentoon die op een verlicht scherm overtuigend donker leek en veel lichter drukt; een fotografische of gestructureerde achtergrond onder het patroon; transparantie die oppikte wat erachter lag; of een omgekeerde code, lichte modules op een donkere ondergrond, die sommige lezers accepteren en andere niet.

De grijswaardentest beslecht het zonder enig gereedschap. Zet het ontwerp om en kijk: blijft het patroon duidelijk donker op licht, dan is het contrast echt. Wordt het troebel, dan scant de code in de studio en faalt hij in de zaal.

De stille zone is weggesneden

De code heeft vier modules schone marge aan elke zijde nodig. Die marge is hoe een lezer vaststelt waar de code eindigt, en hij wordt vaker vernietigd dan welk ander deel van het ontwerp ook — juist omdat hij eruitziet als lege ruimte die de opmaak zou kunnen terugpakken.

Let op tekst die strak tegen de code aan staat, een sierlijn eromheen, een achtergrondbeeld dat eronderdoor loopt, een code op een vouw of een verpakkingsnaad, en een ontwerp dat strak op de coderand is afgesneden.

Is er te weinig ruimte, verklein dan de code en behoud de marge. Een kleinere code met een intacte stille zone leest; een grotere zonder vaak niet.

Het was het verkeerde bestand

Een code kan tussen export en drukpers vernietigd worden zonder dat iemand het ontwerp heeft aangeraakt.

Het klassieke geval is een kleine PNG die voor druk is opgeschaald, waardoor scherpe moduleranden veranderen in zachte grijze verlopen die als dubbelzinnige gegevens gelezen worden. Andere: een code uit een schermafbeelding, een JPEG waarvan de compressie artefacten rond elke contrastrijke rand achterliet, of een ontwerp dat niet-proportioneel is uitgerekt zodat de modules niet langer vierkant zijn.

Gebruik SVG of PDF voor alles wat gedrukt wordt, een royaal geëxporteerde PNG voor schermen, en controleer dat bij de drukker aankwam wat het ontwerpprogramma verliet.

Materiaal of ondergrond werkt tegen je

Een code die op kantoorpapier feilloos scant, kan op het echte product falen.

Glans en lamineerlaag veroorzaken weerspiegelingen die het patroon overstralen onder plafondverlichting — precies de reden waarom zoveel gelamineerde tafelstandaards ’s avonds falen en rond het middaguur prima werken. Ongestreken en gestructureerd papier laat de inkt licht uitvloeien, wat kleine modules vervaagt. Gebogen oppervlakken zoals flessen en tubes vervormen het rooster, en textiel of buigzame verpakking vervormt het onvoorspelbaar.

Druk voor alles wat gebogen, gestructureerd of glanzend is de code groter dan de afstandsregel suggereert, en test op de echte ondergrond in plaats van op een papieren proef.

De code leest en de bestemming faalt

Herkent de telefoon de code maar komt de bezoeker nergens uit, dan ligt het niet aan het patroon. Controleer de bestemming zelf.

De gebruikelijke oorzaken: een pagina die na het naar de drukker gaan verplaatst of verwijderd is, een link die een inlog vereist die de bezoeker niet heeft, een verlopen bestandsdeling, een pagina die op het kantoornetwerk bereikbaar is en openbaar niet, een omleidingslus, of een bestemming die over mobiele data eenvoudigweg te traag laadt.

Test het zoals een vreemde het zou doen — een privévenster, mobiele data in plaats van wifi, en een telefoon die de pagina nooit geopend heeft. Je eigen browser is de slechtst denkbare test, want die is ingelogd en heeft alles in het cachegeheugen.

Loop dit na voordat het naar de drukker gaat

Vrijwel elke storing hierboven wordt gevonden door tien minuten controle op een proef.

• Scan een gedrukte proef op eindformaat, op het eindmateriaal — test nooit alleen op het scherm.
• Test op minstens één iPhone en één Android-toestel, en op een ouder toestel als je er een hebt.
• Test in het werkelijke licht, ook ’s avonds en bij kunstlicht.
• Scan vanaf de afstand waarop een echt mens zal staan, en licht schuin.
• Zet het ontwerp om naar grijswaarden en bevestig dat het patroon donker op licht blijft.
• Bevestig dat de stille zone de eindopmaak heeft overleefd.
• Open de bestemming in een privévenster, over mobiele data, op een telefoon die hem nooit zag.
• Geef de proef aan iemand die niet betrokken was en kijk toe.